ਇਨਸਾਨ ਕਾ ਯਹ ਫ਼ਰਜ਼ ਹੈ ਗਿਰਤੇ ਉਠਾਈਏ
ਨਾਹਕ ਨਾ ਦੂਸਰੋਂ ਕਾ ਕਭੀ ਦਿਲ ਦੁਖਾਈਏ
...
ਗ਼ਮੇਂ-ਦਾਸਤਾਂ ਤੋ ਅਪਨੀ ਕਹਿ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰ ਨੇ
ਅਬ ਮੇਰੀ ਭੀ ਰੂਦਾਦੇ-ਇਸ਼ਕ ਸੁਨ ਕੇ ਜਾਈਏ
...
ਹੈ ਕੌਨ ਬੇਵਫ਼ਾ ਯਹਾਂ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਕੌਨ ਹੈ
ਗ਼ੈਰੋਂ ਕੀ ਬਾਤ ਛੋੜੀਏ ਅਪਨੀ ਸੁਨਾਈਏ
ਗ਼ੈਰੋਂ ਕੀ ਬਾਤ ਛੋੜੀਏ ਅਪਨੀ ਸੁਨਾਈਏ
...
ਆਏਂਗੇ ਹਮ ਭੀ ਲੇਕਰ ਬੋਤਲ ਸ਼ਰਾਬ ਕੀ
ਪੀਤੇ ਹੈਂ ਆਪ ਕਿਸ ਜਗ੍ਹਾ ਹਮਕੋ ਬਤਾਈਏ
...
ਵੈਸੇ ਤੋ ਹੈ ਹਜ਼ੂਰ ਕਾ ਦਾਮਨ ਭੀ ਦਾਗ਼ਦਾਰ
ਕਾਸਿਦ ਪੇ ਆਪ ਯੂੰ ਨਾ ਤੋਹਮਤ ਲਗਾਈਏ
...
ਕਹਿਤੇ ਹੈਂ ਗ਼ੈਰ ਬਜ਼ਮ ਮੇਂ ਹਮ ਤਬ ਹੀ ਆਏਂਗੇ
ਕਾਸਿਦ ਹਮਾਰੇ ਰੂ-ਬ-ਰੂ ਨਹੀਂ ਆਨਾ ਚਾਹੀਏ
ਕਾਸਿਦ ਹਮਾਰੇ ਰੂ-ਬ-ਰੂ ਨਹੀਂ ਆਨਾ ਚਾਹੀਏ
ਅਸ਼ੋਕ 'ਕ਼ਾਸਿਦ'
